இது நுண்ணோக்கியால் மட்டும் காண இயலும் உயிரினங்களைப் பற்றிய அறிவியலே ஆகும். நுண்ணுயிரிகளை இனம் காணல், அவற்றின் அமைப்பு, இயக்கம் ஆகியவை தொடர்பான செய்திகளையும், ஆய்வுகளையும் நுண்ணுயிரியல் (microbiology) பிரிவு உள்ளடக்குகிறது. இதில் பாக்டீரியா அறிவியல் (bacteriology), புரோட்டோசுவாவியல், மீ நுண்ணுயிரியல் (Virology), ஆல்காக்களைப் பற்றிய அறிவியல் (algalogy), தடுப்பாற்றியல் (immunology) பூசணவியல் (mycology) எனப் பல்வேறு பிரிவுகள் உள்ளன. பொதுவாக நுண்ணுயிரிகளைப் பாக்டீரியா, ரிக் கட்சியோ, சிறு வகைக் காளான், பாசி, முதற் தோன்றிய விலங்குகள், அதி நுண்ணுயிரி, தாவரங்களைப் போன்ற நுண்ணுயிரி, புரோட்டிஸ்ட் (protist) என வகைப் படுத்தலாம். நுண்ணுயிரியல் பற்றிப் பல செய்திகள் உண்டு. தொடக்கத்தில், கிரேக்கர்கள் உயிர்கள் உயிரற்றவையிடமிருந்தே தோன்றியிருக்கக் கூடும் எனக் கருதினர். சான்றாகக் கீ என்னும் கிரேக்கத் தேவதை, கற்களிலிருந்து வாழும் உயிர்களைத் தோற்றுவித்ததைக் கூறலாம். அரிஸ்டாட்டில், உயிர்கள் தானாகவே தோன்றும் என்னும் கருத்தைக் கொண்டு, மண்ணில் விலங்குகள் தோன்ற முடியும் என உறுதியாக நம்பினார். இந்தக் கருத்தே 17ஆம் நூற்றாண்டு வரை, அறிஞர்களிடையே நிலவி வந்தது. ஆனால், நுண்ணுயிரியலின் உண்மையான தொடக்கம், நுண்ணோக்கியின் கண்டு பிடிப்பு மூலமே ஏற்பட்டது. இதற்கு டச்சுத் தையல்காரரான அந்தோனிஃபான் லீவன்ஹாக் என்பாரே காரணம் ஆவார். அவர் தம் ஓய்வு நேரத்தில், கண்ணாடி வில்லை செய்வதைப் பொழுது போக்காகக் கொண்டிருந்தார். இவருடைய உருப் பெருக்கக் கண்ணாடிகள் பெரும் தரத்துடன் மிளிர்ந்தன. இவர் தொடக்கத்தில், விலங்குகளின் குடலிலிருந்து புரோட்டோசோவன் நுண்ணுயிரிகளையும், பல்லிடுக்கில் அமைந்துள்ள பாக்டீரியா நுண்ணுயிரிகளையும் கண்டு வியந்தார். பிறகு, தம் கண்டுபிடிப்புகளைப் பிரிட்டிஷ் ராயல் சொசைட்டிக்கு 1670இல் தெரிவித்தார். 1550இல் கிரோலோமோ ஃபிகாஷ்டோரோ என்பார் தொற்று நோய்கள் பரவுதற்கு ஒரு நோய்த் தொற்று காரணம் என்னும் கருத்தை வலியுறுத்தினார். 18ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், இந்தத் தொற்றை லூயி பாஸ்டர் நுண்ணோக்கி மூலம் கண்டு, அவை பாக்டீரியாக்களே எனத் தெளிந்தார். பின், ஆய்வு மூலம் மண்ணில் அமைந்துள்ள முந்தைய நுண்ணுயிரிகளே, பிறகு தோன்றும் உயிர்களுக்குக் காரணமாக அமைகின்றன என்பதை நிறுவி, அரிஸ்டாட்டிலின் தவறான கருத்துகளை மாற்றினார். நொதித்தல் பற்றியும், நோய் உண்டாக்கல் பற்றியும், இவற்றில் பாக்டீரியா நுண்ணுயிரிகள் ஆற்றும் பெரும் பங்கையும் அறிவித்தார். ராபர்ட் கோச் என்னும் ஜெர்மானிய மருத்துவர் பின்னர், நுண்ணுயிரியல் துறைக்குப் பெரும் பணியாற்றியுள்ளார். ஒரு குறிப்பிட்ட நோயை, ஒரு குறிப்பிட்ட நுண்ணுயிரியே உண்டாக்குகிறது. இதற்கான நுண்ணுயிர்கள் ஒரு குறிப்பிடப்பட்ட அமைப்பையும், செயல் வன்மையும் உடையவை என்னும் அவருடைய கருத்து ஒப்பற்றது. 1880–1900 வரையான காலத்தை நுண்ணுயிரியலின் பொற்காலம் எனலாம். இக்காலத்தில், பல்வேறு நோயீனும் பாக்டீரியாக்கள் இனம் காணப் பட்டன. 1900இல் அமெரிக்காவில், நுண்ணுயிரியலில் பல துறைகள் உருவாக்கப் பட்டன. பாஸ்டர், கோச்சின் மாணவர்களே இத்துறைகளுக்குத் தலைமையேற்றுப் புதிய கண்டு பிடிப்புகளுக்கு வழி வகுத்தனர். 1940இலிருந்து நுண்ணுயிரியின் இரண்டாம் பொற்காலம் காணப் பட்டது. இக்காலத்தில், பல்வேறு நோய் தரும் நுண்ணுயிரிகள் கண்டு பிடிக்கப் பட்டன. இவற்றின் நோய் வன்மை அறிந்த அறிஞர்களின் கவனம், அவற்றை அழிக்கும் மருந்துகள் கண்டு பிடிப்பதிலும் திரும்பியது. நுண்ணுயிரிகள், பிற நுண்ணுயிரிகளின் தாக்குதலினின்றும் தங்களைக் காத்துக் கொள்ளச் சுரப்புகளை சுரக்கின்றன. இது நுண்ணுயிர் எதிர்ப் பொருள் (antibody) எனப் பட்டது. இப்பொருள்கள் நோயீனும் நுண்ணுயிரிகளை அழிக்க வல்லன எனக் கண்டு, அலெக்சாண்டர் ஃபிளமிங், பெனிசிலின் என்னும் மருந்தைப் பெனிசிலியம் காளான்களிடமிருந்து பிரித்தெடுத்தார். இதன் பின்னர், வேறு பல நுண்ணுயிர் எதிர் மருந்துகள் புதிதாகக் கண்டு பிடிக்கப் பட்டன. பயன்கள். நுண்ணுயிரியலை, அறிவு சார் நுண்ணுயிரியல் என்றும், பயன் தரும் நுண்ணுயிரியல் என்றும் வகைப் படுத்தலாம். இதில் பயன் தரும் நுண்ணுயிரியலே, மருத்துவம், தொழிலகம், வேளாண் துறை, உணவு மற்றும் பொருள்கள் தயாரிப்பு ஆகியவற்றில் பயன் படுகிறது. நுண்ணுயிரிகளைப் பொதுவாகத் தெளிவான உட்கரு அற்றன (எ–டு: பாக்டீரியா, நீலப் பச்சைப் பாசி), தெளிவான உட்கரு உடையன (eucaryocytes) (எ–டு: நீலப் பச்சையில்லாப் பிற பாசி, ஈஸ்ட், காளான் புரோட்டோசோவா) என இரு வகைப் படுத்தலாம். மனிதனின் வாழ்வில் நுண்ணுயிரிகள் மண், வளி, நீர் இவையெங்கும் நிறைந்துள்ளன. இவை, மனிதனுக்கு நன்மை பயப்பவையாகவும், தீமை பயப்பவையாகவும் செயல் படுகின்றன. ஆல்கஹால் தயாரிப்பு, ஒயின், பீர் உற்பத்தி, ரொட்டி மற்றும் யோகர்ட் தயாரிப்பு, தயிர், வெண்ணை, பாலாடைக் கட்டி ஆகியவற்றை உற்பத்தி செய்ய நன்மை பயக்கும் நுண்ணுயிரிகள் பயன் படுகின்றன. நுண்ணுயிரிகள், விலங்குகள், தாவரங்கள் மீது செயல் வன்மையைக் காட்டி, அவற்றை வளிமங்களாகவும், மூலக் கூட்டுப் பொருள்களாகவும் மாற்றி, இயற்கையாக மீள் சுழற்சி (recycling) அடையச் செய்கின்றன. நுண்ணுயிரிகளில், தீமை பயப்பவை அழுகலையும், நோய்களையும் உண்டாக்கி, உடல் நலக் கேட்டை ஏற்படுத்துகின்றன. மேலும் நுண்ணுயிரியல் பல்வேறு அறிவியல் துறை சார் ஆய்வுகளுக்கும் பெரும் துணை புரிகிறது. காட்டாக, உயிர் வேதியியல், மரபியல், செல் அறிவியல், உயிரிய அணுக் கூட்டு அறிவியல் வல்லுநர்கள், நுண்ணுயிரியலில் பெரும் ஆர்வம் காட்டுகின்றனர். உயிர், வாழ்வின் அடிப்படை ஆய்வுகளுக்கு நுண்ணுயிரியல் பெரும் துணை புரிகிறது. இதற்கான பல காரணங்கள் நுண்ணுயிரியலில் அமைந்துள்ளன. நுண்ணுயிரியலே செல் பற்றிய அறிவு சார் ஆய்விற்குரிய அடிப்படைச் செல்களை கொண்டன; நுண்ணுயிரிகளில் உண்டாக்கி விடும் எத்தகைய மரபியல் மாற்றங்களும், எத்தகைய பயன்களைத் தர வல்லன என்பதை விரைந்து அறிந்து கொள்ளலாம்; இவை வளர்வதற்கு எளிய கனிமப் பொருள்களே போதும்; நுண்ணுயிரிகள், எளிதில் இனப் பெருக்கம் செய்ய வல்லன. இந்நிலையில், மிகவும் குறைந்த நேரத்தில் கோடிக் கணக்கில் பெருக வல்லன. நுண்ணுயிரியலில் நடை பெறும் ஆய்வுகளில் பெரும்பாலானவை மனிதனைக் கொல்லும் நோய்களை அகற்றப் பயன் படுகின்றன. —ஆர். தனஞ்செயன் துணை நூல். Sir Graham Wilson and Heather M,. Disk (Eds), Topley and Wilson's Principles of Bacteriology, Virology and Immunity, Vol–I, II, Seventh Edition, Edward Arnold (Publishers) Ltd., London, 1984. பாக்டீரியா. இது மண், நீர் காற்று, கொதிக்கும் வெந்நீர் ஊற்று, உறை பனி போன்றவற்றில் காணப் படும். ஒரு கிராம் மண்ணில் 1,000,000 முதல் 10,000,000 வரை காணப் படும், இது உருண்டை, உருளை, சுருள் அமைப்புகளில் அமையும். ஒரு செல் அமைப்பு கொண்ட இது தனித்தோ, இணைந்தோ, கசையிழைகள் கொண்டோ இயங்கும். கிறிஸ்டியன் கிராம் என்பார், பாக்டீரியாவின் சாயம் பெறும் தன்மையைக் கொண்டு, கிராம் நேர், கிராம் எதிர் என இரு வகையாகப் பிரித்தார். இவை டி.என்.ஏ.வினால் ஆன நியூக்ளியப் படலம் அற்ற எளிமையான நியூக்கிளியஸ் பெற்றவை. வைரஸ், பாக்டீரியாவை விட அளவில் சிறிய உயிர்ச் செல்களில் மட்டுமே பெருக்கம் அடையக் கூடிய புரத வெளி உறையையும், டி.என்.ஏ. அல்லது ஆர்.என்.ஏ. மரபுப் பொருளையும் பெற்ற எளிமையான நுண்ணுயிரினம் வைரஸாகும். புகையிலையைத் தாக்கும் வைரஸை ஸ்டேன்லி என்பார், முதன் முதலில் படிக வடிவத்தில் தனித்துப் பிரித்தெடுத்தார். இவ்வைரஸ் தாவர, விலங்குப் பாக்டீரியாக்களைத் தாக்கி, நோய்களைத் தோற்றுவிக்கிறது. பாக்டீரியாக் கொல்லி வைரஸ் தலைப் பிரட்டை வடிவத்தையும் கசையிழைகள் கொண்டும் காணப் படும். பெரியம்மை. சளி, ஃப்ளு காய்ச்சல், மஞ்சள் காய்ச்சல், மூளைக் காய்ச்சல் போன்ற நோய்கள் ஏற்பட வைரஸே காரணமாகும். மைக்கோப்பிளாஸ்மா. ஒரு செல்லாலான இவ்வுயிரி செல் சுவர் அற்று, மெல்லிய வெளிப் படலம் மட்டுமே பெற்று, உருவத்தைப் பல தன்மைகளில் மாற்ற வல்லது. பாக்டீரியாவின் அளவில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு உள்ள இது பாக்டீரியா வடி கட்டிகளினால் வடி கட்ட முடியாதது. உயிர்ப்புத் திசுக்கள் அற்ற வளர் ஊடகத்தில் இது பெருக்கம் அடைவதால், பாக்டீரியா, வைரஸுக்கு இடைப் பட்ட நுண்ணுயிரியாகும். மைக்கோப்பிளாஸ்மா, எகோலி பிளாஸ்மா, ஸ்பைரோ பிளாஸ்மா போன்றவை குறிப்பிடத் தக்கவை. மைக்கோப்பிளாஸ்மா, ஒட்டுண்ணியாக மனிதச் சளிச் சுரப்புப் படலங்களிலும், மூட்டுகளிலும் காணப் படுகின்றது. இது வளர்வதறகுக் கொலஸ்ட்ரால் தேவைப் படுகிறது. மைக்கோப்பிளாஸ்மா நிமோனியா நோயைத் தோற்றுவிக்கிறது. இது உருண்டை அல்லது கிளைந்த நுண் இழை வடிவம் கொண்டது. டெராமைசின், பென்சிலின் போன்ற உயிரிக் கொல்லிகள் இவற்றை அழிக்கும். <!---- பக்க ஒருங்கிணைப்புக்காகப் படம், பக்கத்தின் ஆரம்பத்தில் இருந்து பத்திகளுக்கு நடுவில் நகர்த்தப்படுகிறது.----> புரோட்டோசோவா. இது திசு உறுப்பு வேறுபாடின்றி, மிகவும் பின் தங்கிய ஒரு செல் விலங்கு நுண்ணுயிரியாகும். செல் சுவர் இராமல், பிளாஸ்மியப் படலம் மட்டும் பெற்றுச் சைட்டோப்பிளாசம் வெளி, உள் என்று வேறுபாடு கொண்டது. உணவு நுண் குமிழிகளும், சுருங்கி விரியும் நுண் குமிழிகளும் பெற்றது. இத்தொகுதி 20,000 இனங்களைக் கொண்டது. முதன்மைத் தோன்றி என்று கருதப் படும் அமீபா இனங்கள் உணவுகளாகவும், இயக்கத்திற்காகவும் போலிக் கால்களை தோற்றுவித்துத் தன் உருவத்தை மாற்றிக் கொள்கின்றன. எண்டமீபா என்பது மனிதச் சிறு குடலில் ஒட்டுண்ணியாக அமைந்து, கடுமையான வயிற்றுப் போக்கினைத் தோற்றுவிக்கிறது. பாரமேசியம் போன்ற இனங்கள் உடல் முழுவதும் மெல்லிய தூவி போன்ற வளரிகளைப் பெற்றுள்ளன. இவை இரட்டைப் பிளவு, அரும்புதல், இணைவு மூலம் பெருக்கம் அடைகின்றன. பாசி. இது பச்சையம் (chlorophyll) பெற்று, தேவையான உணவைத் தாமாக உருவாக்கிக் கொள்ளும் எளிய அமைப்புடைய நுண் தாவர இனமாகும். நன்னீர் நிலைகளிலும், கடலிலும் பிற விலங்கு இனங்களுக்குப் பாசி அடிப்படை உணவாக அமைகின்றது. இது பெற்றுள்ள நிறமிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, நீலப் பச்சைப் பாசியினம், பச்சைப் பாசியினம், சிவப்புப் பாசியினம் என்று பகுக்கலாம். மிகவும் பின் தங்கிய பாசி நுண்ணுயிரியான கிளாமிடோமோனாஸ் ஒரு செல் அமைப்பும், இரண்டு கசையிழைகளும், அசையும் தன்மையும் கொண்டது. நீலப் பச்சைப் பாசிகளான அனபீனா, நாஸ்டாக் போன்றவை வளி மண்டல நைட்ரஜனை ஈர்த்து, மண்ணில் நிலை நிறுத்த வல்லவை. உடலப் பெருக்கம், பாலில்லா இனப் பெருக்கம் மூலம் பாசி விரைவாகப் பெருகுகிறது. பூசணம். இது பச்சையம் அற்றுச் சாறுண்ணியாகவோ, ஒட்டுண்ணியாகவோ வாழும் எளிமையான தாவர இனமாகும். கீழ் நிலைப் பூசணமான மிக்சோமைசீட் என்பது ஒரு செல் அமைப்புக் கொண்டு, செல் சுவர் அற்று, பல நியூக்ளியஸ்கள் கொண்ட புரோட்டோபிளாஸ்ட் மட்டுமே பெற்றுள்ளது. ஹைபா என்பது நிறமற்ற கிளைத்த இழைகளைத் தொகுப்பாகப் பெற்றிருக்கும். இவ்வினம் விதைகளைக் கொண்டு, காற்று மூலம் விரைந்து பெருகும். ஈஸ்ட் பூசணம், முட்டை வடிவ ஒரு செல் அமைப்புக் கொண்டது. இது நொதித்தல் மூலம், ஸ்டார்ச்சிலிருந்து சாராயத்தை உருவாக்குகிறது. காய்கறி, ஊறுகாய், அடைக்கப் பட்ட உணவுப் பொருள்களில் பஞ்சுப் படலமாக வளரும் பெனிசீலியம், பென்சிலின் போன்ற பாக்டீரியாக்களை அழிக்கும் உயிர்க் கொல்லியைப் பூசணம் தோற்றுவிக்கிறது. மண் நுண்ணுயிரியியல். வளமான மண்ணில் மிகுந்த எண்ணிக்கையில், பாக்டீரியா, ஆக்டினோ மைசீட், பூசணம், பாசி, புரோட்டோசோவா போன்றவை அமைந்துள்ளன. கடினமான கரிமப் பொருள்களை இவ்வினங்கள் எளிமையாக்கித் தாவரங்கள் எடுத்துக் கொள்ள உதவுகின்றன. இறந்த உயிரினங்கள் அழுகுவதற்கும், மக்குவதற்கும் இவ்வினங்கள் பயன் படுகின்றன. தாவரங்களுக்குக் கந்தகம், பாஸ்ஃபரஸ், இரும்பு ஆகியவற்றை எளிமையாக்கித் தருகின்றன. வேர் முண்டுகளில் (root nodules) வாழும் பாக்டீரியா தனி நைட்ரஜனை நிலைப் படுத்துகிறது. கார்பன், நைட்ரஜன் போன்றவற்றின் சுழற்சிகள் சீராக நடை பெற, மண் நுண்ணுயிரிகள் பெரும் பங்கு ஆற்றுகின்றன. சில உயிரிகள் தாவர வேர் வளர்ச்சிக்கு வளர்வூக்கிகளை (hormones) வெளியிடுகின்றன. நீர் நுண்ணுயிரியியல். மண்ணை அடுத்து மிகுதியாக நுண்ணுயிரிகள் வாழும் இடமாக நீர் அமைகிறது. போதிய, கரைந்த ஊட்டச் சத்துகள், ஆக்சிஜன் இவற்றைப் பொறுத்து இவ்வுயிரிகள் பெருக்கம் அடைகின்றன. நகரங்களில் ஓடும் ஆறுகளில் கழிவுப் பொருள்கள் தொடர்ந்து கலப்பதால், நுண்ணுயிரிகளின் எண்ணிக்கை மிகுந்து காணப் படுகிறது. நீர் மேற்பரப்பில் மிதந்து வாழும் இந்நுண்ணுயிரிகள், தாவர மிதவையுயிரிகள், விலங்கு மிதவையுயிரிகள் என இரு வகைப் படும். நுண் பச்சை, நீலப் பச்சைப் பாசியினங்கள், டைனோஃ பிளஜலேட்டுகள் போன்றவை மிதவையுயிரிகளாகும். தாவர, சாக்கடைக் கழிவு நீரில் அமைந்த கரிமப் பொருள்கள் தீமை விளைவிக்கும் பாக்டீரியாப் பெருக்கத்திற்குப் பெரிதும் காரணமாகின்றன. எனவே, காலரா, டைஃபாய்டு, வாந்தி பேதிப் பாக்டீரியாக்கள், கரிமப் பொருள்களைச் சிதைப்பதால், கழிவுப் பொருள் தூய்மிப்பில் இவ்வுயிரிகள் பெரிதும் பயன் படுகின்றன. காற்று நுண்ணுயிரியியல். பூசணம், பாக்டீரியா போன்றவற்றின் விதைகள் காற்று மூலம் பரவுகின்றன. உணவு வகை, சேமிக்கப்பட்ட பொருள், வளர்ப்பு ஊடகம் ஆகியவை கெடுவதற்கும், பல தாவர விலங்கு நோய்கள் உண்டாவற்கும் இவ்வுயிரிகளே காரணமாகும். 75 கி.மீ. உயரக் காற்று மண்டலத்திலும், இந்நுண்ணுயிரிகள் கண்டறியப் பட்டுள்ளன. இருமல், தும்மலின் போது, வெளிப்படும் எச்சில் சிதறல்களில் ஆயிரக் கணக்கான நுண்ணுயிரிகள் வெளியேறுகின்றன. ரொட்டித் தயாரிப்பிலும், மாவு புளிப்பதற்கும், பால் தயிராவதற்கும், வெண்ணெய் உண்டாவதற்கும் இவ்வுயிரினங்கள் பெரிதும் தேவைப் படுகின்றன. —இரா. அன்புமணி துணை நூல். Flowrence C. Kelly and K. Eilan Hite, Microbiology, Appleton Centuary Inc., New York, 1949.