நுண்ணுயிரிகளைக் கொல்லும் திறன் படைத்த வேதிப் பொருள் நுண்ணுயிர்க் கொல்லி (bactericide) எனப் படும். ஆனால், இவ்வகைக் கொல்லிகளை மனிதனுக்கு அளிக்கும் போது, அவை நுண்ணுயிரிகளை மட்டுமே பாதித்து, விளைவை ஏற்படுத்தும் திறன் பெற்றிருக்க வேண்டும். நுண்ணுயிர்க் கொல்லிகள் ஏற்படுத்தும் விளைவுகளைப் பொறுத்து, அவற்றை மூவகையாகப் பிரிக்கலாம். செல்சுவர் உற்பத்தித் தடுப்பிகள். பெனிசிலின், செஃபலோஸ்போரின், சைக்ளோ சீரைன். வேன்கோமைசின், சிஸ்ட்டோ செட்டின், பெசிட்ராசின் ஆகியன இவ்வகையில் அடங்கும். பெனிசிலின். இவ்வகை நுண்ணுயிரிக் கொல்லி, பெனிசிலியம் நேடேட்டம் என்னும் பூசணக் காளானிலிருந்து எடுக்கப் படுகிறது. பெனிசிலின், செல் சுவர் உற்பத்தியில் மூன்றாம் நிலையைப் பாதிக்கிறது. இந்நிலையில், டிரான்ஸ்பெப்ட்டிடேஸ் எனும் நொதி அடிப்படையாக விளங்குகிறது. பெனிசிலின், இவ்வினையூக்கியைச் செயலற்றுப் போகுமாறு செய்கிறது. இந்நிகழ்ச்சி மறைமுகமானது. செஃபலோஸ் போரினும் பெனிசிலின் போலவே செயல்படுகிறது. சைக்கோசீரைன். இது செல் சுவர் உற்பத்தியில் முதல் நிலையைப் பாதிக்கிறது. இந்நிலையில் செயல் படும் அலனின் ரெசிமேஸ் மற்றும் D அலனின் சிந்தட்டேஸ் எனும் இரு வினையூக்கிகளையும் அழிப்பதன் மூலம் நுண்ணுயிரிகளைக் கொல்கின்றது. சான்கோமைசீன், ரிஸ்ட்டோசெட்டின், பெசிட்ராசின் ஆகியவை செல் சுவர் உற்பத்தியில் இரண்டாம் நிலையினைப் பாதிப்பதன் மூலம் நுண்ணுயிரிகளைக் கொல்கின்றன. செல் சவ்வு உற்பத்தித் தடுப்புகள். செல் சவ்வு உற்பத்தித் தடுப்பிகள் எர் கோஸ்டிரால் எனும் ஒரு வகை ஸ்டீராலிலும், ஏனைய சில ஸ்டீரால்களிலும் சேர்க்கை அடைந்து, செல் சவ்வு உற்பத்தியைத் தடுக்கின்றன. மேலும், சில செல் சவ்வு உற்பத்தித் தடுப்பிகள், கொழுப்பு–புரத சேர்க்கையைத் தடுப்பதன் மூலம் அழிவை ஏற்படுத்துகின்றன. கரு அமிலத் தொகுப்புத் தடுப்பிகள். இவ்வகைக் கொல்லிகள் DNA சைரேஸ், கொல்லிகள் DNA சிந்தட்டேஸ் போன்ற வினையூக்கிகளை அழிப்பதன் மூலம் செல் கருக்கள் உருவாவதைத் தடுக்கின்றன (எ–டு: ரிஃபாம்சின்). —ச. ஆதித்தன் துணை நூல். Alfred Goodman Gilman et.al., Goodman and Gilman's The Pharmacological Basis of Therapeutics, Sixth Edition, Macmillan Publishing co., Newyork, 1980.